Arşiv

Archive for the ‘Yazılar’ Category

21 Haziran Gün Dönümü

Haziran 21, 2017 Yorum bırakın

Bugün yaz gün dönümü, saat 07:24’te(istanbul) gün dönümü gerçekleşti. Güneşle beraber olacağımız en uzun gün. Aydınlığın en uzun, karanlığın en kısa olacağı gün. Gecenin ve gölgenin en kısa olacağı gün.
Güneşten alınan ateşin yeryüzüne bugün armağan edildiğine inanılır. Sarı(güneş) ve yeşile(doğa), kırmızının(ateş) katıldığı gündür. Yine mitlerde, bayraklarda, masallarda güneşin 21 saçaklı ışınla anlatılmasının sebebidir 21 Haziran. 21 ışın saçaklı güneşin günüdür 21 Haziran.
Dünya Yoga Günü olarak da bilinen 21 Haziran aslında güneşi selamlama günüdür ve güneş, yaşam ateşi ve aydınlığı, yogayla olduğu gibi türlü bedensel ve ruhsal eylemlerle de selamlanır.

Doğa takviminin böylesi önemli günlerinde topraklanmak önemlidir. Topraklanmadan enerjimizin açığa çıkması hoş olmayabilir, enerjimizi tutmamız da patlamalara vesile olabilir. Kısa süreli de olsa toprak ve suyla hemhal olmak güzel olur.

Hayyam’ın dediği gibi “Bu topraklar üstünde en temiz kişi, sağken toprak kesilmiş olandır.”
Topraklaşan can’lar için toprak üstüyle toprak altının farkı yoktur. Zira ne cansızlar, ölüler toprak üstünde ne can’lar, diriler toprak altındadır.

Aydınlanmamak büyük nasipsizlik. Günümüz ve yolumuz uzun…

Doğal olmayan özgür olamaz

Haziran 9, 2017 Yorum bırakın

Bir kez daha dolunayın gece karanlığını yırtarak yeryüzünü tüm gücüyle aydınlattığı gecelerdeyiz. İnsanlık gece-gündüz, aydınlattığını sandığı yapay ışıkların kuşatması altında yeryüzünü kendisine ve tüm canlılara cehenneme çevirmiş durumda ve büyük bir azap yani yalnızlık ve mahrumiyet içerisinde. Bu göz alan ışıklar cehennem ateşinden başkası değil, “gece hayatı” denilen, gecelerin yapay ışıklara, seslere boğularak yaşamın devam ettirildiği iddia edilen tüketim ve tükeniş yerlerinde geceden ve hayattan en ufak bir emare yok. Kalabalıklar içerisinde, yoğun ilişkiler trafiğinde herkes yalnız ve bir başına. Yuva yoksa birey de toplum da yoktur.  Kentler aydınlandıkça insanlık karanlığa gömülüyor. Doğayla inatlaşma ışığın, aydınlığın, karanlığın, gecenin, gündüzün, bedenin ve ruhun, yaşamın ve ölümün anlamlarını da altüst etti. Bir yuvanın eteğinde, doğanın kucağında hem ateşle ışıklanıp hem de yeryüzünün bereketinden ve gökyüzünün aydınlığından kopmamak mümkün.

Her yeryüzü canlısı gibi insanın kökü yeryüzüdür. Ancak yasak elmaya göz diken yani ‘bugün yerim yarına hak kerim’ demeyerek ihtiyaçlarımızı sınırsızlaştıran, cennetten kaçarak betona, yüksek yapılara ve en önemlisi ışık ve ateş sandığımız cehennem ateşiyle kavrulan insanlık olarak doğa dışı yapay yaşam(!) alanlarında köksüzüz. Ve köksüz bireycikler çok kolay yönetilir. Çünkü bireyciler toplumlaşamaz, halklaşamaz en fazla yığın ve kitle olurlar. Çünkü köksüz insan ihtiyaçlarını üreten değil tüketendir. Kendi kendine yetmez, kendini ve çevresindekileri de umarsızca tüketir zira özgürlük onun için istediğini satın almak ve hoyratça istediğini istediği yerde yapmaktır.  İlerici, bilimci, endüstriyalist uygarlığın özgür(!) yani düşürülmüş insanına göre ihtiyaçlar ve arzular sınırsızdır, bir bütün evren, doğa ve canlıları ise makineden ibarettir.  İşte bu yüzden her kesiminden beyaz uygar insan doğaya, evrene ve canlılara bir makineye nasıl davranılırsa öyle davranırlar. Dolayısıyla öz benliklerine de…

Özgür insan özgürlükçü olamaz. Özgürlükçü insan da doğada yaşasa bile özgür ve doğal olamaz. Özgürlükçülük özgürlüğü putlaştırır ve modern uygar bilmiş bireyler işte bu özgürlük dedikleri tükenişin kölesidirler. Uygarlıkça ‘özgürlük’ doğaca ‘erdem’in zıttıdır. Doğasında, yani doğada, yani yuvasında yaşamayan yapay insan köle olmaya mahkumdur. Yapay yaşam alanlarının, yapay besinlerin, yapay ilişkilerin insanı ve ürettiğini sandığı düşünce, eylem, söylem vs doğal olamaz. Doğal olmayan da özgür olamaz.

Dünyada çöp üreten tek canlı insan. Çöp israfın yani tüketim ve tükenişin temelidir. Doğa dışı yaşama iterek çöp üreten her yaşam tarzı, üretim, tüketim, fikir, düşünce, devlet, din, ideoloji, parti, örgüt, cemaat, kurum vd. batıldır, haramdır, necistir, sapmadır, pistir. Çöp üretmeyi ve “doğa dışı” bir alanda, geceleri bile ışıklar(!) içerisinde hayatı var ederek yaşamayı akıl etmiş(!) tek canlı türü de elbette insandır.

Yarın barış yurdunda buluşmak üzere.

Zillet bizden uzaktır!

Ekim 10, 2016 Yorum bırakın

karbala_panaflex_design_3_by_syedazainab_sa-d825ps1Bir yanda inkar, tuğyan, zulüm ve husumet diğer yanda hak, hakikat, direniş ve muhabbet
Bir yanda saray ve biat eden çoğunluk, diğer yanda çadırlar ve boyun eğmeyen özgür insanlar
Bir yanda 5 vakit namaz kılanlar, diğer yanda gece gündüz salat edenler
Bir yanda erkeklerin koca ordusu, diğer yanda kadınlar, erkekler, çocuklar, gençler, yaşlılar
Bir yanda karılarının yüzüne kapıyı vurup cariye avına çıkanlar, diğer yanda kocalarının yüzüne kapıyı vurup direnişe katılanlar
Bir yanda yeşil bayraklı tekbirler, diğer yanda kızıl bayraklı heyhatlar
Bir yanda Hz. Muhammed S.A.V efedilerinin büyük ümmeti, diğer yanda Muhammed’in canları, yoldaşları, arkadaşları
Bir yanda Fırat’ı bağlayan, susuz bırakanlar, diğer yanda susuz kalsa da teslim olmayanlar
Bir yanda cesetleri şehir şehir teşhir eden, at arkasında sürükleyenler diğer yanda taşı toprağı can bilenler
Bir yanda sesin ve kılıcın gücü, diğer yanda sözün ve inancın
Bir yanda götürenler, diğer yanda bölüşüp minnet eylemeyenler
Bir yanda zulmü, saltanatı, ganimeti din iman bilenler, diğer yanda sevgiyi, adaleti, barışı hak yol bilenler
Bir yanda ‘bizden değilse vurun kafiri, zındığı, asiyi!’, diğer yanda ‘kim olursa olsun zalime karşı, kim olursa olsun mazlumdan yana!’
Bir yanda ifsat, israf, silah ve silah, diğer yanda bir hırka, bir lokma ve bir silah
Bir yanda ‘herkes gider kârına’, diğer yanda ‘bugün buldum bugün yerim Hak kerimdir yarına’
Bir yanda kurban kesenler, diğer yanda kurban olanlar…
Aşura’dan her güne, Kerbela’dan her yere;
Heyhat minez zille! Zillet bizden uzaktır!

Her gün Aşura, her yer Kerbela!

Ay tutulmalarında kendimizi tutalım

Eylül 16, 2016 Yorum bırakın

moon-701533Bu gece saat 22:05’te 2016’nın son ay tutulması gerçekleşiyor. Dolunay ve özellikle de ay tutulmalarında kendimizi tutmaz ve bilinçli bir çaba göstermezsek olumlu etkilenme ihtimalimiz oldukça az.

Ay, özellikle de yeni ay ve dolunay doğumu temsil eder. Tüm canlılarda doğumların çoğu yeni ay veya dolunayda gerçekleşir. Ay’ın temsil ettiği doğum hem biyolojik hem ruhsal hem toplumsal doğumlardır. Yeni ay içe doğru doğumları, içe yönelişleri, içsel yolcukları tetiklerken dolunay dışsal doğumlarda ya da dışa yönelimlerde, dışsal yolculuklarda etkilidir. Bu yüzden de tedbirler, suyu ve kanı dolayısıyla duygu, düşünce ve dürtüleri doğrudan etkileyen dolunay günleri için elzemdir. Şiddet, şehvet, öfke, nefret, cinnet ve bunalımlara karşı bugünlerde az yemek, az konuşmak, yeniyorsa et yememek, yapaylardan uzaklaşmak, oruç tutmak, (yeni ay’da içe yönelmek ve zaruri olmadıkça bir iş yapmamak, kendini dinlemek, meditasyon yapmak önerilebilir ama dolunayda genel kanaatin aksine, içe yönelmek, içe kapanmaktan çok) dış doğaya, dışsal yolculuklara, öz yuvaya yönelmek, bir şey yapıyorken iki kere düşünmek gibi dolunay tedbirleri, dört dolunay etkisi sayılabilecek sancılı ay tutulması sürecinde koruyucu olacaktır.

Ayın, özellikle de dolunay ve ay tutulmalarının bu olumsuz görülebilecek ve tedbirli, bilinçli olunmazsa olumlu etkilenme ihtimalinin çok az olduğu ve dişilere erkeklerden daha fazla tesiri olan etkilerinin sebebi Ay’ın erkek olmasından kaynaklı.Dolunay günleri o yüzden erkekseldir. Bu elbette biyolojik bir cinsiyet ifadesi değil. Güneşin, bitkilerin, doğanın, toprağın dişi/kadın, hayvanların, tohumların, suyun erkek olması gibi tarihsel bir söylence.

Dolunay ve ay tutulması günlerinin gel-git’leri büyük ve etkilidir. Gelgit okyanuslara, denizlere özel bir durum değil elbette. Yeryüzündeki, topraktaki, topraktan olma tüm can’lardaki su ve kan başta olmak üzere tüm sıvılarda gelgit yaşanır. Dolunayda şiddet ve şehvete meyyalin sebebi yeryüzü su ve sıvılarındaki gelgit gibi insan vücudundaki kan ve su gelgitleridir. Topraktaki sebze-meyvede de, hayvanlarda da, insanlarda da yaşanır gelgit. Mesela dolunay günleri, ekim-dikim, tohumlama ve sulama için uygun, elverişli günlerdir. Bu sadece bitkiler için değil aynı zamanda hayvanlar ve insanlar için de geçerlidir… Yine gelgitlerden dolayı sebze meyveleri –özellikle sulu olanları- toplamak için yani hasat için uygun günler değillerdir bugünler. İki üç gün sonra toplanan sebze ve meyveler çok daha lezzetli ve sulu olur. Toprağın emici gücü hakim bugünlerde. Bu yüzden topraktan yaratılmış, var olmuş olan bizler için de önemli. Kaplıca suları, besleyici maddeler, saç boyaları, kınalar, kremler, maskeler vs çok daha çabuk ve etkili bir şekilde vücudumuz tarafından emilir ve sonuç verir bu üç gün içerisinde.

Olabildiğince özellikle bugünlerde yapay ışıkların kuşatmasının azabından korunmaya çalışalım. Gerçek ışıklarla, ateşle, güneş ışığıyla (ziya), ay ışığıyla (nur) aydınlanmaya ve yaşamı olabildiğince doğal ikame etmeye çalışalım.

Sancılarımız iç ve dış barışımızın doğumuna vesile olsun.
İnsan barışla, barış doğayla yaşar.

Kategoriler:Yazılar Etiketler:, , ,

Yavruma yurttan bir yuva; barış yurdu

Ağustos 12, 2016 Yorum bırakın

Dünyada çöp üreten tek canlı insan. Doğayı yok edip kendine doğa dışı yaşam(!) alanı oluşturan tek canlı insan. Yuvasını yapma beceresini kaybeden tek canlı insan. Doğada nesli tükenen canlılardan biri de insan.
Konuttan, betondan, binadan, siteden, rezidanstan yuva olmaz. Yuva ocaktır, üretir, hem kendi yaşar hem yaşatır, iktisattır, kültürdür, nesildir, sadedir. Konut maldır, metadır, yatırımdır, cansızdır, kiralanır, alınır-satılır, gösteriştir.
Ekolojik olmayan ekonomik de olamaz.
Doğal olmayan helal de olmaz.
Kendi cansız ve yapay olan cana can da katamaz.
Yuvalar konutlaştı, yurtlar devletleşti, toprak betonlaştı…
Ama biz yine de kötülüğe ‘hayvanlık’ iyiliğe ‘insanlık’ diyoruz.

Sizleri Kazdağları’nın eteklerinde, yavrumuz İsa Ekin’in yuvası olacak ‘yurt’ ile tanıştırayım. Yakın tarihin en sancılı, kirli ve kanlı geçen şu günlerinde biraz da inadına yaşama ve yarına dair bir umut ektik. Biz ona ‘barış yurdu’ diyoruz. Yaşayan bir yuva ve biz yaşayanlar gibi bir gün ölüp yeniden toprak olacak. Kendi yuvamızı yapma becerisine yeniden sahip olabilmek için daha çok yolumuz var, geriye doğru alınacak bir yol. Ama yine de bir Veysi ustası olanlar için kendi yuvasını yapmak imkansız değil. : ) Yavruma, ellerimizle, emeğimizle yurttan bir yuva nasip ettiği önce Yaradan’a ardından Veysi ve Türkan başta olmak üzere barış yurduna gönüllü emek veren dostlara da teşekkür ederim.

Bu yuva ve yuvanın bulunduğu dış alan için yurt, bozüy, oba gibi isimlendirmeler var. Orta Asya Türkleri ve Moğollar’ın tarihinde hayat bulan ‘yurt’un kubbesi ve tündüğü Kırgız bayrağının da esin kaynağı. Ana malzemesi ağaç sırıkları, ip ve keçe olan yurdun kubbesi de güneş ve güneş ışın saçaklarını temsil ediyor. Gökyüzü yuvanın bir parçası gibi. Birbirine geçmeli ve bağlamalı bir yapı olduğu için kısa sürede kurulup sökülüp taşınabiliyor. Dört duvar yok. Şüphesiz en az yeme içmesi kadar yaşam alanı da insanın duygu ve düşüncelerini olumlu ya da olumsuz etkiliyor. Bu yuva da doğrusal değil, dolayısıyla döngüsel bilinçli olan doğa, yaşam ve kadına daha uyumlu. Nitekim insanlığın başına ne geldiyse döngüsel barışla yetinmeyen doğrusal akılcı erk ilerici ve gericilerden geldi.

Yaşam alanının daha bir çok eksiği var elbette, zamanla emekle ortaklık ve üretimle tam anlamıyla bir yaşam alanı olabilecek barış yurdu. İhtiyacı sınırlı, basit ve sade olan yaşam tarzı doğal yaşamdır. Denildiği gibi gerçek zenginlik sahip olmakta değil ihtiyacı olmamakta. Deneyim ve tecrübelerimi, barış yurdunun gidişatını sizlerle de paylaşmayı umuyorum.

 

bc6b5c71-1d13-4aad-9b47-aca7887a1dee
ed8dfc73-33d6-400f-a96e-09cb53c4928c
479b48d8-4246-44a9-be15-63097e3c0b29 04091a1a-eb48-4af8-9f05-2356fdcc617c (1) 13987597_10154225350557891_6717911043788338755_o IMG_3085 IMG_3103 IMG_3133 IMG_3155 IMG_3189 IMG_3194 unnamed (1) unnamed (2) unnamed (3) unnamed (4) unnamed (5) unnamed

Gün dönümü ve dolunay

Haziran 21, 2016 Yorum bırakın

Bugün yaz gün dönümü ve dolunay ile birlikteyiz. Yani aynı anda tam güneş ve tam ay etkisindeyiz. Neslimizin yaşayabileceği en güçlü ve en aydınlık gün dönümünü yaşıyoruz. Güneşle beraber olacağımız en uzun gün. Aydınlığın en uzun, karanlığın en kısa olacağı gün. Gecenin ve gölgenin en kısa olacağı gün.

Güneşten alınan ateşin yeryüzüne bugün armağan edildiğine inanılır. Sarı ve yeşile kırmızının katıldığı gündür.

21 ışın saçaklı güneşin günüdür 21 Haziran.

Kuzey yarım küredeki arkadaşlar sarıyla -yani güneşle- ve yeşille -yani doğayla- buluşup kırmızının yani yaşam ateşinin enerjisiyle dolabilirler.

21 Haziran güneşi selamlama günü olduğu için dünyanın dört bir yanında yogayla güneş selamlanıyor. Güneşi, yaşam ateşini, aydınlığı selamlamanın tek yolu yoga değil elbette. Özellikle dolunaylarda yeni ayların aksine iç yönelimlerden ziyade dış yönelimlere ihtiyacımız olur ve bu da dışsal doğumları tetikler.

Topraklanmadan enerjimizin açığa çıkması hoş olmayabilir, enerjimizi tutmamız da patlamalara vesile olabilir.

Bugün yoğun enerjimizi içimizde tutmamalı, topraklanmalıyız. En güzel topraklanma ise topraklaşarak olur.

Hayyam’ın dediği gibi “Bu topraklar üstünde en temiz kişi, sağlığında toprak kesilmiş olandır.”

Topraklaşan can’lar için toprak üstüyle toprak altının farkı yoktur. Zira ne cansızlar, ölüler toprak üstünde ne can’lar, diriler toprak altındadır.

Bugün en kısa gölgemizle en dik açıdan karşılayacağımız güneşle doğrudan temas halinde olunabilir. Güneşin en parlak ve uzun ışığı dolunayla birlikte bizi kuşatırken aydınlanmamak büyük nasipsizliktir.

Aydınlığın ve ateşin değerini bilelim; “Güneş ve aydınlığı şahit olsun ve güneşe uyduğu zaman Ay şahit olsun”

Günümüz ve yolumuz uzun…

Çevrecilikten doğaya hayır gelmez

Haziran 5, 2016 Yorum bırakın
hosy_enerjiDünya Çevre Günü olarak anılan bugün, doğadan yana değil doğaya karşı bir anlam ifade ediyor. Çünkü çevrecilikten doğaya bir hayır gelmez, gelemez.
 
– Çevre ben/biz dışındakilerdir. Doğa benim, biziz, hepimiziz. Çevrecilik doğadan değil, doğa dışından bir yaklaşımdır.
 
– Sistem, devlet, iktidar, bankalar, büyük holdingler, HES’ler, RES’ler, ilericiler, kalkınmacılar, aydınlanmacılar, bilimciler, dinciler, sanayiciler, gerekeni değil büyük işleri yapanlar çevrecilerdir. ‘Muhalif’ kent ve cadde çocuklarından oluşan ve “çevreciler” olarak tanımlanan kesimlerin farkı küçük ve erksiz çevreci olmalarıdır. Doğa hakkı, ekoloji mücadelesi alanlarında da maalesef gizli ya da açık çevreci algı hala baskındır.
 
– Çevrecilik doğayı toprak-su, bitki ve hayvanlar olarak görür ve sadece ‘çevre’ ile ilgilenir. Oysa doğa ve ekoloji ekonomidir, toplumsaldır, siyasidir, yaşama dair her şeydir. Haksızlıklara karşı hak mücadelesini bir bütün olarak görür.
 
– Çevrecilik doğal değildir. Yapaydır, makyajdır, muhafazakardır.
 
– Çevrecilik manzaracılıktır, hayvanseverliktir, kentçidir. Çevrecilikte insan doğanın/evrenin bir parçası değildir. Çevrecilik insan merkezlidir.
 
– Çevre insanın yurdu ve yuvası değildir, insanın yurdu ve yuvası doğadır.
 
– Çevreci algı toprak üstü yaşamdan kopuk algıdır. Toprakla ilişkisi olmayanın gök yüzüyle de ilişkisi sönümlenir . Çevreciliğin insan-mekan algısı günümüzdeki hakim algı gibi dört yönlüdür.
 
– Çevreci insan bireyci ve canlıcı, doğal insan toplumsal ve yuvacıdır.
 
– Çevrecilik ilerici veya gerici, doğa döngücüdür.
 
– Çevrecilik devrimci değil orta yolcudur, elitisttir. Çevrecilik alttan ve aşağıdan değil üsttendir, yukarıdandır. Çevreciliğin ve çevrecilerin korkuları ve kaybedecek şeyleri çoktur.
 
– Çevre ve çevrecilik sektördür, piyasadır. Çevrecilik yeşil sömürüdür, yeşil kapitalizmdir.
 
– Çevrecilik vatanlı, devletli, sınırlı, sınıflıdır. Doğa vatansız, devletsiz, sınıfsız, sınırsızdır.
– Doğadan koparan her şey sapmadır, batıldır, yapaydır, puttur. Çevrecilik doğada yaşamı yani doğal yaşamı savunmaz, karşısındadır.
 
– Çevrecilik teknik ve teknoloji değişimleri ve dönüşümleriyle, farklı teknik-ekonomik projelerle alternatifler sunar ve araççı duyarlılık bekler. Doğa ‘önce kendini değiştir, dönüştür’ der.
 
– Doğadan yana olanların barış hareketinin öncüleridir. Çevreciler barış mücadelelerinde her zaman sisteme entegredir.
Doğayla savaşan insanla, insanla savaşan doğayla barışamaz.
 
Doğayı çevrecilerden de koruyalım.